Zoekresultaten voor: Merken

Niets kan ons méér boeien dan een eigen ervaring. Zelfs belevenissen van simpele aard worden zo diep in ons geheugen gegrift dat zij nog voelbaar en herleefbaar zijn op latere leeftijd. We kunnen er eerlijk over zijn: tegen een eigen ervaring kan geen campagne op.

Om die reden kan met recht worden beweerd dat er geen beter communicatiemiddel bestaat dan het aanbieden van de echte, persoonlijke ervaring. Hoe bepalend en indrukwekkend die kan zijn, wordt schitterend voelbaar gemaakt in de (al wat oudere) film The Game. Daarin speelt Michael Douglas de rol van een rijke, verveelde zakenman die door zijn broer wordt getrakteerd op een meeslepend spel. Maar wel zo’n meeslepend spel dat tijdelijk zijn leven overneemt. De ervaringen zijn namelijk echt (ook al spelen die zich af in een bedachte film).

Van kinds af aan gaan we op in onze beleving. Kijk naar het plezier en de aandacht van kinderen met een schepje, emmertje, water en zand op het strand. Ook als ze wat groter zijn en de behoefte aan ingewikkeldere vaardigheden toenemen, is het devies “Ikke zelf doen”. Zelf leren, zelf ervaren, zelf doen. Ziehier het succes van het beste communicatiemiddel: de open dag. Een dag waarop je zelf kunt ervaren hoe iets voelt, hoe, waarom en waarvoor het werkt. Wat bureaus en campagnemakers ook bedenken achter hun bureau, niets kan op tegen de echte ervaring. Om het even of het gaat om tractor rijden, kaas maken, druiven plukken of brood bakken.

In de land- en tuinbouw is het organiseren van open dagen – zowel voor vakgenoten als voor de consument – een beproefd middel. De nationale open dag van de glastuinbouw Kom in de Kas is een goed voorbeeld. PRLT Communicatie verzorgde voor deze open dagen jaren lang de reclame en voorlichting. Momenteel werkt het bureau samen met het Voorlichtingsbureau Brood aan de open dag van de Nederlandse brood- en banketbakkerijen (vrijdag 2 en zaterdag 3 november). Het doel van deze dag is om zelf eens te ervaren hoe het is om met vers deeg te werken, broodvlechten te maken en brood te bakken. Kinderen mogen taartjes opmaken en broodfiguurtjes bakken met de bakker. Kijken, voelen, proeven, ruiken. Alle zintuigen worden geprikkeld. Zo simpel is het.

Open dagen passen ook bij de behoefte aan transparantie. Er zijn talloze branches die al jaren lang met succes open dagen organiseren, zoals het havenbedrijf, defensie, de musea en de chemiesector. Ook consumentenmerken als Campina en Albert Heijn hebben de open dag op het boerenbedrijf ontdekt als de beste PR voor hun producten. Natuurlijk zetten boeren of bakkers tijdens zo’n publieksdag hun beste beentje voor. Maar het schept ook de verplichtingen. Wie de aandacht op zich vestigt, werkt zorgvuldig, beantwoordt (kritische) vragen eerlijk en legt uit waarom het productieproces zo werkt. Uit diverse metingen na afloop van de open dag blijkt dat de waardering voor het vak en de producten zijn toegenomen. Men heeft het zelf ervaren.

Nederland heeft er de laatste jaren aardig wat trendwatchers bij gekregen. Onder hen zeker een aantal visionairs. Mensen die de wereld over trekken en doorberedeneren of en hoe het waargenomene zich een weg baant naar het gretige Nederland. Behalve trendwatchers hebben we ook gespecialiseerde waarzeggers gekregen. [Overigens slaat dat ‘waar’ niet immer zo op ‘waarheid’ maar meer op ‘waar waargenomen’.] Zo kennen we inmiddels web watchers, business watchers, health watchers, food watchers. Ik volg een aantal van deze zelfbenoemde zieners met belangstelling. Er zitten scherpzinnigen tussen, maar ook die de beredenering uit hun eigen navel staarden en die net zo lang doorvoorspellen tot hun voorzienigheid bewaarheid wordt.

Door de mogelijkheid om al wat je vindt via internet te openbaren, zijn er heel wat trendverkondigers bijgekomen. Ook op het gebied van communicatie in relatie tot internet, social media en smart phones, wordt er voor 2012 op los voorspeld. Daarbij is de wens de vader van de gedachte. Elke schrijver, blogger en hobbygoeroe denkt dezelfde toekomst eigenzinnig uit. De een roept dat branding het helemaal wordt: de positionering van merken die naar loyaliteit hengelen via social media. “Nee”, betwist een ander, “het gaat er juist om dat je als merk dingen geeft zonder er wat voor terug te vangen.” Andere collega’s herkauwen dat het gaat om echtheid, authenticiteit, het pure en dat je daar echt geen internettoepassingen voor nodig hebt. Heerlijk hoe iedereen zijn eigen waarheid claimt.

Toch sprong er een visie uit die mij een tijdje bij bleef en die ik een goede kans van slagen geef. Het gaat om je legitimiteit. Hoe relevant je bent. Dat kan betrekking hebben op personen, producten of diensten, bedrijven of organisaties. Of zelfs op abstracties, kunst, cultuur, landschap of milieu. Wat is de maatschappelijke waarde? Hoewel ik op deze plek beoog vooral mijn eigen ei te leggen en mijzelf in de belangstelling te plaatsen, citeer ik collega Berlinda Harkink. “De vraag voor de toekomst is niet: ‘Hoe word je de beste?’, maar: ‘Hoe doe je er toe als organisatie?’. Naast hun reputatie moeten organisaties zich veel meer richten op hun relevantie om succesvol te zijn.”

Mijn voorspelling voor 2012: er zal nóg meer voorspeld gaan worden. Dít is er één van. Maar let op de tegentrend: de groep die niet voorspelt, die geen antwoorden geeft, maar die juist zoekt naar wat er werkelijk toe doet.